อะ อิ อุ เอะ โอะ...o( - -)~~(- - )o

เมื่อวานได้ดูดีวีชัตเตอร์ที่ซื้อมา...หลังจากที่ก่อนหน้านี้เคยเช่าวีซีดีมาดูแล้วรอบนึง...

รอบแรกที่ดูมีความรู้สึกกลัว...พอมาดูรอบสองความกลัวยังคงมีบ้าง (หลอนตัวเอง) ทำไมเจ๊แกเลื้อยได้ใจขนาดนี้...ตอนยังไม่ตายนี่เห็นซึม ๆ หงิม ๆ แต่พอตายแล้วอารมณ์ขันเยอะนะ...มาดักตรงนู้นมั่งตรงนี้มั่ง...คอยเล่นต๊ะเอ๋กะพระเอก & นางเอก...(แนวๆ ญาติห่าง ๆ ซาดาโกะ...แต่สงสัยตอนปีนบันไดตามพระเอกว่าทำไมกระโปรงมันไม่ลงมากองตามแรงโน้มถ่วงหว่า...("__ __) แต่ที่รู้สึกว่ามากขึ้นคือความสงสารวิญญาณเนตรนภา...ทำไมถึงโดนทำร้ายขนาดนี้...นั่งนึกย้อนไปมีแต่ความเห็นใจ...ยอมรับว่าวิญญาณออกมาหลอกแบบนี้ก็ตกใจนะ...แต่สงสารมาก ๆ เลย...ถ้าไม่โดนทำขนาดนั้นเค้าจะอาฆาตได้ขนาดนี้มั้ย...ที่วิญญาณต้องทำถึงขนาดนี้น่ะเป็นเพราะอะไร...คิดแล้วก็เศร้า...ตอนนี้เวลานึกถึงเรื่องชัตเตอร์สำหรับผมแล้วเลยรู้สึกว่าเป็นโศกนาฏกรรมของผู้หญิงที่น่าสงสารคนหนึ่งมากกว่า...(แต่ก็ยังนอนเปิดไฟอยู่นะ :-b)

เลยพาลนึกถึงว่าบนโลกแห่งความจริง จะมีผู้หญิงคนไหนที่จะโดนทำร้ายขนาดนี้บ้างมั้ย...ถ้ามีจริงคงเป็นเรื่องที่น่าเศร้ามาก ๆ ตัวอย่างของเนตรนภาในหนังก็ทำให้รู้สึกแย่มากๆ เลยกับการรุมขืนใจผู้หญิง...ปกติเค้าก็ไม่ค่อยมีเพื่อนอยู่แล้ว...พอจะมีใครสักคนเข้ามาให้เค้าได้พึ่งพิงได้สักคนบ้าง...ก็กลับเป็นคนแบบนี้....เลยคิดไว้ว่า...ชาตินี้จะไม่ไปหลอกใครเด็ดขาด...จะไม่สร้างความผูกพันที่มากเกินความจำเป็นและลึกซึ้งเกินความรู้สึก...ตั้งใจจะรักแควนคนปัจจุบัน (คนแรกและอยากให้เป็นคนสุดท้าย) ให้มากที่สุด...พระเอกก็น้า...ไปหลอกเค้าทำไม...

เรื่องของเรื่องก็คือแฟนผมแกเรียนวิทยาศาสตร์เหมือนกัน...หงิม ๆ เงียบ ๆ เหมือนกันซะอีก...เกิดแกตายก่อนล่ะก็หลอนแน่เลยผม...(ตอนนี้เลยอิ๊บอั๊บกะเค้าบอกถ้าจะตายขอพี่ตายก่อนนะ เพราะถ้าพี่มาพี่จะมาสวย ๆ แต่ถ้าเป็นเราเด๋วหลอกพี่หัวใจวาย...เหอ ๆ )

จะคบใครก็ขอให้รักกันจริง ๆ อย่าหวังฟันอย่างเดียวเลยนะฮะ (พูดกันตรง ๆ เนี่ยแหละ) อย่างน้อยต่อให้เราไม่มีวิญญาณใครมาหลอก...สักวันความรู้สึกผิด...อาจจะกลับมาหลอกคุณไปตลอดชีวิตก็ได้...อย่างที่พระเอกพูดในหนังอะคับ...ถ้าย้อนเวลากลับไปได้...เราจะไม่ทำผิดแบบนั้นอีก...เราย้อนเวลากลับไปไม่ได้นะครับ...ทำอะไรขอให้คิดให้รอบคอบนะครับ...