อะ อิ อุ เอะ โอะ...o( - -)~~(- - )o

แอบไปอ่านบล็อกสมาชิกเอ็กทีนท่านหนึ่งมา

มีพูดเกี่ยวกับความถี่ในการอัพบล็อกที่ลดลงตามสภาพเศรษฐกิจ...

หันมาดูบล็อกตัวเอง 

ก็เห็นเป็นจริงตามนั้น เหมือนกับสมาชิกท่านนั้นด้วยเช่นกัน

จะบอกว่าไม่มีอะไรจะอัพ ก็มีเรื่องอยากเขียนอยู่เป็นพะเรอเกวียน

ทั้ง ๆ ที่แนวทางการเขียนบล็อกมีได้หลายร้อยหลายพัน

หลายต่อหลายแนวไม่ว่าจะเป็นแนววิจารณ์ ก่นด่า สาปแช่ง

วิเคราะห์ คาดเดา เล่าเรื่อง บอกต่อ พูดคุย แต่งฟิก ขำขัน ขันคำ

ฯลฯ และ ฯลฯ

หรือจะเป็นความผิดของเวลาและอารมณ์?

เวลาที่อยากอัพ อยากพิมพ์ มักเป็นเวลาที่ไม่มีคอมพ์ให้จิ้ม

ไม่มีอุปกรณ์อะไรจะจด 

แต่พอนั่งอู้อยู่หน้าคอมพ์ หรือนั่งถือดินสอกดอยู่หน้ากระดาษเปล่า

หัวสมองกลับโล่งโจ้งไม่แพ้กระดาษที่วางอยู่ตรงหน้า

โดยส่วนตัวเชื่อว่าการอัพบล็อก หรือการสร้างงานเขียนใด ๆ ก็ตาม

ล้วนต้องใช้แรงบันดาลใจ

และโดยส่วนตัว ก็จะนำมาจากเรื่องใกล้ ๆ ตัว อย่างเรื่องเกี่ยวกับงานล่าม

งานแปล หรือกลอนหลอกเด็ก มาโพสไปวัน ๆ 

ที่บ่น ๆ ว่าช่วงนี้ที่ไม่มีอะไรจะอัพ หากจะอนุมานว่า เป็นเพราะช่วงนี้ไม่ได้ทำงาน

ทั้งงานล่าม ทั้งงานแปล เอาแต่นั่งอู้ไปวัน ๆ จึงทำให้ไม่มีวัตถุดิบอะไรมาอัพใส่บล็อก

...ก็คงจะไม่ผิดซะล่ะมั้งหนอ...

ไป ๆ มา ๆ ก็ด่าตัวเองซะงั้นตรู (__ __")