อะ อิ อุ เอะ โอะ...o( - -)~~(- - )o

สวัสดีครับทุกท่าน

ตั้งแต่วันที่ 19 พ.ค. มาแล้วก็ไม่ได้อัพอะไรอีกเลย

ทั้งไม่มีแรงบันดาลใจในการเขียน ไม่มีเหตุให้เขียน

และพอมีเรื่องจะเขียน ก็ดันไม่มีเวลาเขียน

สรุปไอ้ที่จะเขียนก็เลยไม่ได้เขียน

ตกลงก็เลยไม่รู้ว่าจะเขียนรึไม่เขียน

แล้วเมื่อไหร่จะเขียนก็ไม่รู้เหมือนกัน  =*=

เอาเป็นว่าแรกเริ่มเดิมทีผมก็แอบตั้งกฏไว้ในใจว่า

ถ้าจะปล่อยบล็อกให้นิ่งสนิทเกินหนึ่งเดือน

ก็เฉพาะกรณีที่ผมซี้ม่องเท่งไปแล้วเท่านั้น

ตอนนี้เลยขอมาเขี่ย ๆ ให้บล็อกมันขยับสักหน่อยนึงก่อน

ก่อนที่จะรู้สึกตัวอีกทีเมื่อเกินเดือน ซึ่งคงไม่ดีเท่าไหร่

ยังไงก็ขอบคุณทุกคนที่แวะมาอ่านนะครับ

เห็นจำนวนคนนับหมื่นคนต่อวัน

(ข้อมูลอย่างเป็นทางการเมื่อนับซ้ำไปซ้ำมาพันกว่ารอบ)

ที่เข้ามาเยี่ยมบล็อกแล้วก็ชื่นใจ

ทำให้รู้สึกผิดเหมือนกัน ที่มีคนเข้ามาเยอะ แต่ทุกอย่างยังเหมือนเดิม =*=

อยากทำตัวมีสาระมาอัพ แต่ยังไม่รู้จะเขียนอะไร

เพราะตอนนี้มีชีวิตไร้สาระยิ่งกว่าตอนทำงานซะอีก แฮ่แฮ่แฮ่

แถมจะทำ FAQS แบบคนอื่นก็ไม่กล้า กลัวไร้การตอบสนอง

เอาเป็นว่า

ยังอยากถ่ายทอดความไร้สาระและไม่สร้างสรรค์ผ่านบล็อกนี้อยู่เหมือนเดิม

แต่เพราะเหตุผลที่อ้างไปข้าง ๆ คู ๆ ข้างต้น

บวกกับชีวิตที่เปลี่ยนจากมนุษย์เงินเดือนจอมอู้ มาเป็นเด็กป.โท

(ที่เพิ่งจะโดดเีรียนเมื่อวานกะวันนี้ไปหมาด ๆ )

คนนึงที่อะไร ๆ ยังไม่เข้าที่เข้าทา

ก็เป็นเหตุให้ไม่ค่อยได้เล่นเน็ต

แถมไม่มีข้อมูลมากเท่าตอนทำงาน

พาลทำให้ไม่มีเรื่องจะมาเขียนด้วยเช่นกัน....

ยังไงก็แล้วแต่

 ณ ตอนนี้ก็แค่อยากบอกทุกคนว่ากระผมยังไม่ตาย

และจะรีบหาเรื่องมาเขียนให้เพื่อน ๆ ได้อ่าน

ก่อนที่ยอดเข้าชมบล็อกนับหมื่น (อย่าลืมหารพัน) คนต่อวันจะลดลงจนเหลือศูนย์...

ปล.ถึงแม้ผมจะยังไม่มีเรื่องมาอัพบล็อก

แต่ก็ยังเปิดมาเอ็กทีนเพื่อเยี่ยมเยียนเพื่อน ๆ บล็อกอื่น ๆ อยู่เป็นระยะ ๆ เสมอนะครับ

สุขสันต์วันพฤหัสอัดอั้น

กิ๊บก๊าบ (>__<)