บันทึกทั่วไป (1)
posted on 14 Jun 2009 07:59 by monboy01 in Diary
เมื่อวานไปคิโนะเพื่อสนองตัณหาที่กดเก็บเอาไว้เกือบสองสัปดาห์
แต่ก่อนตั้งใจไว้ว่าถ้าได้มาอยู่บางกอก จะแร่ดเข้าคิโนะทุกสัปดาห์เลยทีเดียวเชียว
แต่พอเปิดเทอมมา ได้เรียน ได้งาน ได้การบ้าน แถมยังได้ช่วยงานอาจารย์ที่สาขา
และไปร่อนกะคุณแฟน...
ก็ทำให้แต่ละวัน ๆ หมดไปอย่างรวดเร็ว
เพราะเราเรียนสายวรรณคดีญี่ปุ่น ทำให้แค่สองสัปดาห์แรก
ก็ได้ยินชื่อนักเขียนและงานเขียนหลายต่อหลายเล่ม
หนึ่งในนั้นที่กะจะไปหาซื้องานของเขามาอ่านก็คือ ฮารุกิ มุราคามิ...
เนื่องด้วยพี่แกเขียนหนังสือไว้เยอะมาก และยังมีพลังในการเขียนที่ไม่มีวี่แววว่าจะหยุดหย่อน
แถมเมื่อวานพอไปคิโนะฯ ก็เจอหนังสือเล่มใหม่จากปลายปากกา (หรือคีย์บอร์ด?)
ของนักเขียนท่านนี้ออกมาอีกสองเล่ม ...
แต่ไป ๆ มา ๆ พอเดินร่อนในคิโนะฯราว ๆ สองชั่วโมง โดยใช้เวลาเกินครึ่งอยู่ในหลืบการ์ตูน
(พร้อมกับแอบเหล่ DOGS เล่ม 4 ว่าอยากอ่านจังเหวย แต่รอให้สนพ.ส่งต้นฉบับมาละกัน)
พอเดินตัวปลิวเพราะจ่ายไปพอสมควรแล้ว
หนังสือที่หิ้วกลับมาจากร้านทั้ง 11 เล่มกลับไม่มีหนังสือของฮารุกิ มุราคามิ อย่างที่ตั้งใจ
เนื่องจากเห็นความหนาของหนังสือเขาแล้ว ถอดใจ ไม่กล้าสู้ เป็นโรคแพ้หนังสือเล่มหนา ๆ
หนังสือเล่มหนาสุดที่เคยอ่านก็ตั้งกะสมัยม.ต้น กับเรื่องผู้ชนะสิบทิศเล่มหนึ่ง
(แล้วก็ไม่อ่านต่อ เพราะยาวเหลือเกิน และไม่ค่อยถูกปากสักเท่าไหร่)
แถมใน 11 เล่มนั้น ค่อนหนึ่งก็เป็นหนังสือแปลจากทางตะวันตก
อยากบังคับตัวเองให้เสพอะไรที่เป็นญี่ปุ๊นน ญี่ปุ่นแบบสุดลิ่มทิ่มประตูอยู่เหมือนกัน
แต่เพราะเห็นชื่อนักเขียนอย่าง โรอัลด์ ดาห์ล แล้วก็นึกถึงความหลังที่เคยอ่าน
สมัยยังอยู่ประถม การได้อ่านหนังสือหลอกเด็กระดับโลกแบบนี้ช่างเป็นความสุขที่สุด ๆ จริง ๆ นะครับ
งวดนี้เลยได้หนังสือของคุณตาท่านนี้มาพอสมควร แต่ก็ยังไม่ครบหมด ไว้ค่อยไปล่าหาเก็บต่อ
และถ้าใครจะลองค้นหามาอ่านดูก็เชิญนะครับ ของเขาดีจริง ๆ
ถึงแม้ช่วงเปิดเทอมจะยังมึน ๆ กับเวลาที่ผ่านไปรวดเร็วในแต่ละวันดังที่กล่าวมา
แต่ถ้าอ่านชุดที่ซื้อมานี้จบ นอกจากจะไปหาซื้องานของโรอัลด์ ดาห์ล เล่มอื่น ๆ แ้ล้ว
ก็ยังตั้งใจว่าจะเก็บงานของคุณ เจมส์ เฮอร์เรียต เป็นรายต่อไป
ท่านที่เคยอ่านงานของคุณหมอหมาแมววัวฯลฯ ท่านนี้คงทราบดี
ว่างานของหมอเจมส์ มันอบอุ่นและฉุนกลิ่นฟาร์มมากแค่ไหน
...คิดไปคิดมา คงไม่ต้องไปคิโนะฯแล้วมั้ง เข้าซีเอ็ดหรือดอกหญ้า หรือไปจตุจักร
น่าจะหาได้เยอะกว่า และประหยัดกว่า
(อันนี้สำคัญสำหรับคนไม่ทำงานและเกาะแม่กินอย่างผมเป็นที่สุด)
ที่จริงตั้งแต่เกิดมาผมก็อ่านหนังสือแบบเป็นบ้าเป็นหลังได้ถึงแค่ตอนม.ต้นเท่านั้นแหละครับ
เพราะพอขึ้นม.ปลายก็ถูกดึงดูดให้หายเข้าไปในร้านเกม
แต่นั่นก็ค่อยเอามาเล่าให้อ่านกันคราวหน้า
ตอนนี้ขอไปแปลงานก่อน เพราะเลยกำหนดส่งมานานแล้ว (อีกเช่นเคย)
ขอให้ผ่านวันอาทิตย์ไปอย่างมีความสุขนะครับ
สุขสันต์วันอาทิตย์ติ๊ดชึ่ง
อ่านๆไป ก็เปิดๆดิก ไป
อ่าน เปิดดิก อ่าน เปิดดิก ซักพักก็ ไม่เปิดมันแล้วว๊อยย
เดาเอา เร้าใจกว่าเยอะ 55+
#1 By เอิง on 2009-06-14 08:43