อะ อิ อุ เอะ โอะ...o( - -)~~(- - )o

ยกมาเลยแล้วกัน

เครดิตจาก หน้านี้ ของ วิกิพีเดีย

๒๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๐๕ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เสด็จพระราชดำเนินไปทรงเป็นประธานและทรงอภิปรายเรื่อง “ ปัญหาการใช้คำไทย ” ร่วมกับผู้ทรงคุณวุฒิในการประชุมทางวิชาการของชุมนุมภาษาไทย ณ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งทรงแสดงพระปรีชาสามารถและความสนพระราชหฤทัยห่วงใยในภาษาไทย จนเป็นที่ประทับใจผู้เข้าร่วมการประชุมครั้งนั้นเป็นอย่างยิ่ง

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระราชดำรัสตอนหนึ่งความว่า

	เรามีโชคดีที่มีภาษาของตนเองแต่โบราณกาล จึงสมควรอย่างยิ่งที่จะรักษาไว้ปัญหาเฉพาะในด้านรักษาภาษานี้ก็มีหลายประการ อย่างหนึ่งต้องรักษาให้บริสุทธิ์ในทางออกเสียง คือ ให้ออกเสียงให้ถูกต้องชัดเจน อีกอย่างหนึ่งต้องรักษาให้บริสุทธิ์ในวิธีใช้ หมายความว่า วิธีใช้คำมาประกอบประโยค นับเป็นปัญหาที่สำคัญ ปัญหาที่สาม คือ ความร่ำรวยในคำของภาษาไทย ซึ่งพวก เรานึกว่าไม่ร่ำรวยพอ จึงต้องมีการบัญญัติศัพท์ใหม่มาใช้...สำหรับคำใหม่ที่ตั้งขึ้นมีความจำเป็น ในทางวิชาการไม่น้อย แต่บางคำที่ง่ายๆก็ควรจะมีควรจะใช้คำเก่าๆที่เรามีอยู่แล้ว ไม่ควรจะมาตั้งศัพท์ใหม่ให้ยุ่งยาก

รัฐบาลได้ประกาศให้วันนี้เป็นวันสำคัญ ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๔๒

...ขออนุญาตขีดเส้นใต้และทำตัวหนาตรงส่วนพระราชดำรัสไว้สักหน่อย เพราะเป็นสิ่งจำเป็นขั้นต้นที่พวกเราควรตระหนักและนำมาแก้ไขกับตัวเองให้ได้โดยเร็ว ในส่วนของคนเฝ้าบล็อกแถวนี้เองก็กำลังพยายามออกเสียงคำที่มี ร.เลือ เอ้ย ร.เรือ ให้ชัดเจนทุกทีที่นึกได้ และจะพยายามทำให้ติดเป็นนิสัยให้ได้โดยเร็วที่สุด เพราะแม้แต่ท่านอาจารย์ผุสดี นาวาวิจิตร ยังกล่าวไว้ในการสัมมนาล่ามที่จัดขึ้นโดย สนญ. เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาว่า "ถ้าออกเสียงภาษาแม่ไม่ชัดเจน ก็ไม่มีทางจะออกเสียงภาษาต่างชาติได้อย่างชัดเจนได้" 

...เราจึงควรปรับปรุงเปลี่ยนแปลงตนเองอยู่เป็นประจำเพื่อให้ปลอดจากการออกเสียงที่บกพร่อง...เท่าที่จะทำได้...

...อีกนิดหนึ่ง...เมื่อกลางวันมีโอกาสได้ไปเฉี่ยวแถบคณะครุศาสตร์ จุฬาฯ เห็นมีการจัดกิจกรรมหมอภาษา(รึเปล่านะ?) ก็เห็นว่าเข้าท่าดี มีการตรวจสอบการออกเสียงคำต่าง ๆ พยัญชนะและวรรณยุกต์เจ้าปัญหาในภาษาไทยที่น่าสนใจ ทำให้เราสัมผัสได้ว่ายังมีกลุ่มคนที่พยายามต่อสู้เพื่อปรับความรู้ความเข้าใจในภาษาไทยให้แก่ผู้คนทั่วไปอยู่เสมอ ๆ ซึ่งทำให้มีกำลังใจอยู่บ้างว่า วัฒนธรรมภาษาบรรลัยที่ถูกใช้กันอย่างไม่รู้กาลเทศะมันจะไม่สามารถสยบภาษาดั้งเดิมอันสละสลวยได้อย่างแน่นอน ... หวังว่า...

(...เอ็นทรี่นี้จะไม่พูดถึงวัฒนธรรมภาษาวิบัติ ภาษาบรรลัยทั้งหลายแหล่อีก เพราะมีหลายที่หลายทางและหลายท่านได้กล่าวถึงแล้วกล่าวถึงอีกจนเลี่ยน ขอผ่าน ๆ ...)

ยังไงก็แล้วแต่ ภาษาพ่อภาษาแม่ อย่าให้มันกลายพันธุ์กันนักเลย

ในการแก้ตัวที่ไม่สามารถใช้ภาษาไทยได้อย่างถูกต้องนั้น...

อาจจะเกี่ยวกับคำว่ามีการศึกษาหรือไม่มีการศึกษาอยู่บ้าง

แต่ถ้าิเริ่มจากการ "สร้างจิตสำนึก" ก่อนก็คงจะดี 

หากมีจิตสำนึก คนที่ไ่ม่มีการศึกษา ก็คงจะพยายามขวนขวายหาทางศึกษาได้เองนั่นแหละ...

...แต่งกลอนทิ้งท้ายสักหน่อย...

   ภาษาไทยไม่เหมือนใครในโลกหล้า

เป็นภาษามีลีลาน่าหลงใหล

เป็นภาษาที่บ่งบอกความเป็นไท

เป็นภาษาของคนไทยเพียงชาติเดียว

   ทว่าเมื่อถึงกาลปัจจุบัน

คุณค่านั้นใครกันจะแลเหลียว

ใช้ผิดผิดบิดเบือนกันกราวเกรียว

ทั้งยังเที่ยวอวดกร่างอย่างภูมิใจ

   ...ว่ากูแนวกูเท่กูบุกเบิก

มาลำิเลิกสอนกูกันอยู่ได้

กูวัยรุ่นกูรุ่นใหม่กูมั่นใจ

กูอยากใช้ฝึกสมองเรื่องของกู

   มาจ้ำจี้จ้ำไชอะไรนัก

ภาษาไทยง่ายตายชักกูรู้อยู่

แต่กูเขียนแบบนี้สบายกู

แค่เขียนเล่นประสากูจะเป็นไร

   แค่เขียนเล่นแค่นี้ทำเดือดร้อน

บอกไว้ก่อนเขียนถูกต้องกูเขียนได้

อย่าง "จุ๊ฟจุ๊ฟ" "ชิลชิล" หรือ "อะรัย"

เห็นบ้างไหมภาษาไทยกูแม่นยำ

   มาบอกว่าเขียนบ่อยจะจำผิด

ฟังดูไร้ความคิดกูอยากขำ

เขียนเล่นกับเขียนจริงคนละคำ

อย่ามาย้ำสอนคำไทยให้กับกู

   ...เอาเป็นว่าขอลาไม่ขอเถียง

หัวเริ่มเอียงปากเริ่มเบี้ยวไหล่เริ่มลู่

คอยตะแบงไปข้างข้างคูคู

พี่ขอปล่อยหนูหนูตามเวรกรรม

   สำหรับท่านที่ยังมีใจจะคิด

อยากจะขอท่านสักนิดขอกล่าวซ้ำ

คนโบราณสู้พินิจประดิษฐ์คำ

เราอย่าทำท่านชอกช้ำนักเลย

   อยากจะเล่นคำแผลงแผลงก็ไม่ห้าม

แต่เจอะใครเล่นเกินงามก็อย่าเฉย

ช่วยกันเตือนถ้าทำได้อย่าให้เคย

เป็นไปได้อย่าละเลยโปรดช่วยกัน

   วันที่ยี่สิบเก้ากรกฎา

เป็นวันภาษาไทยจำให้มั่น

อย่างน้อยน้อยวันนี้เพียงหนึ่งวัน

โปรดช่วยกันใช้ภาษาให้น่าชม...

 พอแล้ว ทำการบ้านซักทีครับพี่น้อง

ชีวิตป.โทผ่านไปสองเดือน ทำตัวได้น่าโดนรีไทร์เลื้อออเกิน (อ๊ะ ภาษาวิบัติ)

เอาล่ะ สุขสันต์วันอังคารบานฉ่ำ

แล้วก็อย่าลืมเหลียวแลวันภาษาไทยแห่งชาติในวันพุธที่จะถึงนี้ด้วยนะคร้าบบบบ (>___<)

สำหรับสาวกภาษาวิบัติทั้งหลายที่อ่านภาษาไทยข้างต้นแล้วยังไม่เข้าใจ

...อ่านสรุปตรงประโยคต่อไปนี้ก็ได้ครับ...

"...วรรณพาซ๋าใทแหฮ่งชาฑ

หช้วยกัญหซะหนัพสนุญพาซ๋าทัยถี้หทูกฏ้อง

 ....ฮึ่ย (=*=)