monboy01 View my profile

Manga

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

.

.

.

.

.

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้หนูไปโรงเรียน

ตอนบ่ายที่โรงเรียนมีสอนภาษาไทย

ครูบอกให้เปิดหนังสือท่องตามว่า

 

 
 
 
 
 
 
 
ต่อด้วยเรียนประวัติศาสตร์
 
ครูบอกว่า โลกของเรามีลักษณะเป็นทวีปแบบนี้
 
 
 
 
 
 
 
 
หลังจากนั้นก็เป็นคาบเรียนศิลปะ
คุณครูสอนให้หนูวาดรูปสีน้ำ
 
 
 
 
 
 
 
กับวาดหน้าคนรูปแบบต่าง ๆ 
 
 
 
 
 
 
 
 แต่เพื่อนบางคนก็ไม่สนใจเรียน 
 
เอาแต่เล่นการ์ดยูกิ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 บางคนก็อ่านการ์ตูน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
บางคนก็เล่นเกม
 
 
 
 
 
 
 
 
แต่ละเกมน่าเล่นมากเลย
 

 
 
 
 
 
 
 
หนูเห็นเพื่อนเล่นแล้วก็เลยอยากเล่นมั่ง
พอกลับบ้านก็รีบหยิบเกมเพลย์มาเ่ล่น
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 เกมที่หนูเล่นเป็นที่นิยมกันมาก
ถึงขนาดมีคนแต่งตัวเลียนแบบกันด้วยล่ะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 มีทำเป็นการ์ตูนทีวี
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 ทำเป็นไอคอนน่ารัก(?)
 
 
 
 
 
 
 
 
พิมพ์โฆษณาลงสมุดหน้าเหลือง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 ถึงขนาดทำคีย์บอร์ดเฉพาะให้เลยด้วย
 
 
 
 
 
 
 
 
มีร้านกาแฟซื้อโลโก้มาทำเลยด้วยนะ
 
มาม้าบอกว่าป๊ะป๋าชอบกินกาแฟยี่ห้อนี้มาก ๆ เลย
 
 
 
 
 
 
ขนาดพี่ชายหนูยังซื้อมือถือรุ่นนี้มาใช้เลย น่ารักใช่ม้า
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
และที่สำคัญ เกมเกมนี้ยังโด่งดังจนกลายเป็นตัวละครรับเชิญ
ในการ์ตูนหลายเรื่องเลยล่ะ
 
 
 
 
ไม่ว่าจะเป็น
 

 
 
 
 
 
 
 
หรือว่าเป็น
 

 
 
 
 
 
 
 
 
หรือแม้แต่
.
.
.
 

 
 
 
 
 
 

และในที่สุด ก็มีเป็นการ์ตูนสั้น ๆ พิมพ์ออกมาด้วย

หนูได้ข่าวว่าการ์ตูนเรื่องนี้ฮิตมาก

จนต้องทำเป็นหนังดีวีดีสองภาคจบ ต่อด้วยภาคพิเศษอีกหนึ่งภาค

  น่าเสียดายที่ฉบับรวมเล่มมีแค่ 13 เล่มเอง

 

 

 

 

วันนี้หนูว่าหนูเสื่อมมามากพอละ ไว้ค่อยเสื่อมต่อวันหลัง

จะได้โตเป็นผู้ใหญ่เสื่อม ๆ ได้ในวันข้างหน้า

อย่าลืมยาราไนก๊ากับคนรอบข้างนะ (OwO)

 

 

 

 

 

 

 

 

ปัจฉิมลิขิต

ยาราไนก้ามาจากการ์ตูนนะครับ ไม่ใช่เกม

พอดีน้องเค้าเข้าใจผิด คิดว่าดังมาจากเกม

ไม่ใช่นะคร้าบ ^ ^"

ใครที่สงสัยว่ายาราไนก้าคืออะไร ถ้าป่านนี้ยังไม่รู้จัก

ลองพิมพ์คำว่า yaranaika ลงในอากู๋ดูนะครับ

ขอให้ความเสืื่อมจงอยู่กับท่าน...

May The Abe Be with you...

 

 

(ในอารมณ์งอแงอยากกลับบ้าน...ไม่อยากอยู่โอ...อยากกลับไปแปลงานไพเรตให้จบ ๆ จะได้ทำงานพ็อกเกตที่ค้างไว้เปนชาติให้เสร็จ...ไม่มีสมาธิทำงานออฟฟิศ เลยอัพบล็อกซะเลย...ฮึ่ย o(__**__)o )

ว่าแต่...

เพลงจบโดราเอมอน...เคยฟังกันมั้ยเอ่ย...

เสียงร้องแบบคาราโอเกะเวอร์ชั่น...
aoi sora ha pokketto sa
shi a wa se tsu tsu mu pokketto sa
ku chi bu e fuu i te aru i te yu ko u
ko zu e no u e de ha o hi sa ma ga
ho ra ho ra n? te ra shi te ru
shi roi to ri ga so ra wo to bu
bo ku ra no ya ne no u e wo to bu
ma do wo a ke te yon de mi yo u
chi i sa na ka ze ga ho ho enn de
ho ra ho ra n? fu i te i ru
yu me wo mi ru no ha ii ko to sa
oo ki na yu me wo tu ka ma e ro
ka mi wo nabi ka se ka ke te yu ko u
*shi ro i wa ta gu mo o i ka ke te
ho ra ho ra n? u ta o u yo
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++
แปลเป็นไทย เวอร์ชั่นด้อยพัฒนา by Monboysama
ท้องฟ้าสีน้ำเงินนั่น ก็เหมือนกับกระเป๋าหน้าท้องน่ะแหละ
เป็นกระเป๋าที่บรรจุความสุขเอาไว้ยังไงล่ะ
ว่าแต่...เรามาเดินผิวปากไปด้วยกันเถอะนะ
ดูโน่นสิ แสงอาทิตย์บนยอดไม้นั่น...
นั่นไง (อื๋อ?) กำลังสาดแสงส่องอยู่เลยล่ะ
นกสีขาวกำลังบินอยู่บนท้องฟ้า
และบินอยู่เหนือหลังคาบ้านของพวกเรา
ลองเปิดหน้าต่างและเรียกดูสิ
สายลมแผ่ว ๆ ที่แฝงไว้ด้วยสัมผัสแห่งรอยยิ้ม
นั่นไง รู้สึกไหม ว่าลมกำลังพัดผ่านเราอยู่
การมีความฝันและนึกถึงความฝันนั้นเป็นเรื่องที่ดี
เรามาไล่ตามความฝันอันยิ่งใหญ่กันเถอะนะ
เดินตามสายลมที่ช่วยนำทางของเทพเจ้ากันดีกว่าเนาะ
* เรามาไล่ตามก้อนเมฆฟู ๆ ก้อนนั้น
...นี่ ๆ ...เรามาร้องเพลงกันเถอะ... ^^
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++
โปรดใช้วิจารณญานในการอ่าน...และแน่นอน...เอาเนื้อไทยเวอร์ชั่นด้อยพัฒนานี้ไปใส่ทำนองแบบญี่ปุ่น
และร้องไม่ได้แน่นอน...
แค่แปลตามใจฉัน ตามความรู้ที่มีจำกัดอยู่ด้วยน่ะฮะ...
แต่กับเพลงนี้...ผมก็แค่รู้สึกว่า...
ฟังแล้วช่วยให้หายเหงานะ...
อยากใส่เสียงเพลงนี้ไว้ในบล็อกนี้ด้วย...แต่ทำไม่เป็น...
ไว้ทำเป็นจะเอามาเป็นเพลงประจำบล็อกเลยล่ะ...แหะๆๆ
เอาเป็นว่า...
ถ้าเหงา ๆ เซ็ง ๆ
ก็หลับตาแล้วนึกถึงเพลง ๆ นี้กันเถอะเนาะ... ^^

Recommend