อะ อิ อุ เอะ โอะ...o( - -)~~(- - )o

เกือบปีที่ผ่านมา มีงานดอง ๆ เหม็นเปรี้ยวเหม็นเค็มออกมาสามเล่ม...

 

Dogs-Stray dogs howling in the dark เล่ม 0

 

 

  DOGS BULLETS&CARNAGE เล่ม 1

 

 

 ส่งเจ้าพ่อไปเป็นนักสืบ เล่ม 1

 

 

และวันนี้ก็เพิ่งมีออกมาอีกหนึ่งเล่ม...เป็นเล่มที่สี่ ในรอบปี

 

 

  Warashibe ยัยตัวร้ายกับนายเส้นฟาง

 

"..........................................................................."

"ปีนึงเอ็งมีงานคลอดมาแค่สี่เล่ม เล่มนึงดองสามเดือนเลยเรอะ (OAOll) "

 

....เอาน่ะ ๆ ทำใจร่ม ๆ 

ต้นฉบับมันก็ค่อย ๆ มา แล้วก็มีขั้นตอนหลังแปล อีกมากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเซ็นเซอร์เนี่ยแหละตัวดี...

 

....อย่าพูดถึงเรื่องนั้นกันเลยเนอะ มาคุยกันต่อดีกว่า....

 

 

แค่อยากจะบอกว่า มีความรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งที่งานที่ตัวเองแปล

(และได้รับการดูแลขัดเกลาจากกองบก.จนดูเป็นภาษาคน) จะออกวางขาย

(แม้จะตื่นเต้นน้อยกว่าตอนโดนโทรทวงงานก็ตาม =x= )

และอยากจะไปซื้อมาเปิดอ่าน เหมือนไม่เคยอ่านมาก่อน 

และเวลาที่แปลก็จะตื่นเต้นและเผลอตัวถูกกลืนไปในเนื้อเรื่อง

แอบชอบตัวละครบางตัวไปด้วย แปลไปด้วยความสะใจในชะตากรรมของตัวละครก็มี ฮ่าฮ่าฮ่า

อย่างเช่นเรื่องพหุสุนัข (DOGS) นี่ก็จะชอบโฮเอนไฮม์ เอ้ย มิไฮ นาโอโตะจัง (>___<) 

นู๋นีลและนู๋ลูกิกับโนกิ คู่แฝดนรกผู้น่ารัก....

ส่วนเรื่องเจ้าพ่อนี่ยังตั้งตารอตัวละครสาว ๆ แต่ยังไม่มีโมเอะสะดุดตา ครั้นจะนิยมมิคุริยะก็ใช่ที่ ฮ่าฮ่า

 

แต่เรื่อง Warashibe นี่ขอปวารณาตัวเป็นสาวกท่านรินเนะตั้งแต่เปิดเรื่องกันเลยทีเดียว

หญิงอื่นในเรื่องเทียบไม่ติด น่ารัก (>__________________________<)

(โปรดสังเกตว่าหน้ายิ้มกว้างกว่ายิ้มที่มีให้นาโอโตะจังซะอีก)

 

 

แม้ว่าช่วงนี้จะเปลี่ยนจากการแปลในฐานะล่ามกับนักแปล

มาเป็นนิสิตป.โทที่ต้องแอบอาจารย์แปลงานแล้วก็ตาม

แต่ก็จะไม่ดองจริง ๆ นะ 

 

ก็เวลางานออกมามันตื่นเต้นตั้งขนาดนี้นี่นา (>w<)

 

 

 ปล.  ถ้ามีข้อชม ยกให้กองบก.ที่แสนพิถีพิถันในการเหลาให้เป็นภาษาคนไปเลยครับ

         แต่ถ้ามีข้อติ ขอแอ่นอกรับด้วยความยินดี (?) ครับพี่น้อง

 

ปลล. ยังไงก็ขอขอบคุณรุ่นพี่จน ๆ ที่ทำให้รุ่นน้องรวย ๆ ได้ทำงานที่แสนจะรัก (แต่ดอง) เช่นนี้

         (ว่ากันว่าถ้าไม่มีรุ่นพี่จน ๆ คนนี้ ก็จะไม่มีรุ่นน้องรวย ๆ ในวันนี้เลยทีเดียวเชียว)

         และขอขอบคุณท่านพี่ที่ทั้งรวยและจนก็รู้ว่าใคร ที่ยังเทพและใจดีอยู่ซำเหมอ

         ถึงจะมีเรียนหรืออะไรท่วมหัวยังไง ก็จะไม่ดองอีกแล้วก๊าบ m(__ __)m

 

 

 

 

 

 

วันนี้เกิดอยากอัพบล็อก แต่ไม่มีปัญญาเขียนใหม่... -*-

 

ขออนุญาตเอาของเก่ามาหากินละกัน แก้ไขใส่รูปให้ดูดีหน่อย ก็เป็นอันเสร็จเรียบร้อย (=w=)

 

 

 

ว่าด้วยขั้นตอนการทำงานแปลหนังสือการ์ตูน

 

แต่ก่อนสมัยที่ยังไม่ได้แปลกะเค้าก็เคยสงสัยอยู่เหมือนกัน...

แต่ปริศนาทั้งหมดก็ไขได้แบบกระดำกระด่าง...เอ่อ..กระจ่าง...

เมื่อมีโอกาสได้รับงานจากสำนักพิมพ์มาทำนั่นแล...

เริ่มแรกเลยเราก็ไปรับต้นฉบับมาก่อน อาจส่งมาทางไปรษณีย์ หรือไปรับที่สำนักพิมพ์...

 

ที่เคยรับมาก็จะมีหนังสือการ์ตูนภาคภาษา
ญี่ปุ่น 1 เล่ม พร้อมกับเอกสารที่เป็นตัวซีร็อกซ์หน้าการ์ตูนทุก ๆ
หน้าในเล่มเอาไว้หนึ่งปึก...

(บางสนพ.ก็ไม่มีซีร็อกซ์นะ ให้มาแต่ต้นฉบับก็มี)

 

สมมติว่าเป็นเรื่องนี้...อิอิ

 

 

แล้วทีนี้ในแต่ละหน้าก็จะมีช่อง ๆ ที่ตัวละครพูดกันใช่มะ...

(เรื่องที่ไม่มีก็คงเป็นเรื่อง "ก๊อง" เรื่องเดียวแหละนะ)

 

 

เราก็มานั่งเขียนๆๆๆ เขียนเลข 1...2...3...4...n

 

โดยเขียนลงไปในช่องคำพูดที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 ไปจนถึง n ช่อง...

 

ตามจำนวนช่องคำพูดในแต่ละหน้า...พอขึ้นหน้าใหม่ก็เริ่ม 1

 

ใหม่...ขั้นตอนนี้ก็มีแค่นี้แหละ...ชีวิต...("__ __)

 

 

ต่อมาก็คือการแปล...ด้วยโปรแกรมแปลยอดนิยม... Microsoft Word 2007 เถื่อน edition...

 

(มันใช้แปลได้ตรงไหนฟระ...-*- )

 

โดยดูก่อนว่าจะแปลหน้าไหน...

 

 

สมมติว่าเป็นหน้านี้ หน้าที่ 82 ของเล่ม

 

 

 

ก็นั่งจิ้มคีย์บอร์ดไป จึ้กๆๆๆๆ Pattern ในเอกสาร word ก็จะเป็นประมาณนี้...

 

หน้า 82

1. แล้ววันนี้จะเอาไง?
2. ตัดสินใจได้รึยัง?
3. ก้ำกึ่งชะมัดเลยแฮะ
4. แถมบ่จี๊แบบนี้ จะเลือกคู่ไหนก็ลำบาก
5. วันก่อนโดนผีหลอกไปเกือบเจ๊ง
6. เสือกแพ้สองนัดติด เดายากชะมัด
7. ขืนโดนอีกนัดล่ะก็โดนเมียด่าแหง็มๆดีไม่ดีจะโดนอัดเอา

 

 

 

อะไรประมาณนี้แหละครับ
ทำไปจนจบเล่มเลยแหละ...แล้วเด๋วเวลาส่งกลับไปที่กองบก.

พี่ ๆ เค้าก็จะเอาไปจับยัดลงตามตัวเลขที่เราใส่ไว้น่ะแหละ...

 

ส่วนพวกเสียง โครม ตูม บึ้ก ผัวะ เพล้ง พรึ่บ หมับ ควับ ผ่าง คว้าง สวบ...ฯลฯ

(อันหลัง ๆ นี่มันการ์ตูนอะไรวะ (__**__) )

 

 

เราเรียกว่างาน "เขียนเสียง" เจ้างาน "เขียนเสียง" นี่ก็เป็นหน้าที่ของผู้แปลเช่นกัน...วิธีทำก็ง่าย
ๆ ครับ ไม่ต้องใช้คอมพิวเตอร์ ไม่ต้องใช้สตันท์แมน ไม่ต้องใช้สลิง
ไม่ต้องใช้อะไรนอกจากปากกากับต้นฉบับตัวซีร็อกซ์ที่โดนเขียนเลขไปแล้วนั่น
แหละ...

 

(ปกติผมจะใช้ปากกาน้ำเงินเขียนเลขในช่องคำพูด ส่วนเสียงประกอบจะใช้ปากกาสีแดงเขียนน่ะครับ... )

 

ทีนี้เราก็มาดูจากภาพและเสียงที่ญี่ปุ่นเขียนมา
เสียงเลียนธรรมชาติบางคำก็มีความหมายเฉพาะอยู่แล้ว

เราก็แปลไปตามที่ญี่ปุ่นเค้าใช้กันเลย

แล้วก็ดูอีกทีว่าความหมายของมันเหมาะสมกับเนื้อหาและภาพดีอยู่แล้วหรือไม่

 

บางครั้ง...ถ้าในภาพไม่มีพื้นที่ให้เขียนก็โยงเส้นออกมาเขียนด้านนอกกรอบ
การ์ตูนก็ได้..

 

ส่วนเสียงบางเสียงที่ไม่เคยเจอ...

หาแทบตายก็ไม่มีในบัญญัติของพจนานุกรมเล่มไหน ๆ

...ซึ่งผมมักจะเจอบ่อย ๆ นั้น...

 ด้วยจรรยาบรรณของนักแปลที่ชอบดำน้ำพอ ๆ
กะเวลาทำงานล่ามก็เลยใส่มั่วไปเลยค้าบ...

(แต่ต้องสอดคล้องกับเนื้อเรื่องนะ...แนะนำว่าควรเนียนเมื่อไม่หาคำแปลไม่ได้จริง ๆ )

 

 

ผมมักจะเขียนเลขให้หมดก่อน แล้วก็แปล
แล้วจึงมาเขียนเสียงตอนแปลเสร็จแล้ว...แต่ไม่ทราบเหมือนกันว่านักแปลท่าน
อื่น ๆ เค้ามีลำดับขั้นตอนในการทำงานกันอย่างไรบ้าง... ("__ __)a

 

 

หลังจากนั้นก็ส่งต้นฉบับที่เป็นตัวหนังสือ
การ์ตูนกับตัวซีร็อกซ์ใส่ซองส่งกลับบ้านเก่าไป ส่วนไฟล์แปล ช่วงหลัง ๆ
ผมส่งทางเมล์ครับ...ไม่เปลืองค่าซีดี...อิอิอิ...

 

เมื่อทางสนพ.ได้รับต้นฉบับและคำแปลกลับไป

ถ้าฉากไม่มีอะไรล่อแหลมต่อการโดนแบนหรือเอาไปออกรายการหลุมดำ

เค้าก็จะจัดหน้า จัดคำ ทำเสียง ส่วนคำแปลก็อาจถูกงัด แงะ แกะ เกลา

แล้วแต่วิจารณญานของทั่นกอง บก.  ซึ่งการ์ตูนทุกเล่มที่แปลไปจะต้องโดนแก้กันทั้งนั้นแล...

พี่ที่กองบก.ท่านหนึ่งยังเคยบอกเลยว่า "แม้แต่นักแปลที่เก่งที่สุด ยังต้องโดนแก้"...อิอิ 

เมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้วก็จะเป็นการ์ตูนภาคภาษาไทยแบบถูกลิขสิทธิ์ออกมาหนึ่งเล่ม

 

หน้าที่เราแปลไว้เมื่อผ่านกระบวนการผลิต, ตกแต่งแล้ว ก็จะออกมาเป็นเช่นนี้...

 

 

 

 อย่างนี้เป็นต้น (=w=)

 

สำหรับการ์ตูน 1 เล่มจะใช้เวลาในการแปลไม่เท่ากัน...ขึ้นอยู่กับเนื้อหาความยากง่ายของ
การ์ตูนเล่มนั้น ๆ ประกอบกับจำนวนตัวหนังสือในหน้าการ์ตูน...

รวมถึงจำนวนตัวหนังสือในแต่ละหน้า

ยกตัวอย่างเปรียบเทียบง่าย ๆ เช่นอย่างถ้าจะแปลเรื่องชินจังหรือคุโรมาตี้

คงใช้เวลานานกว่าแปลเรื่องบากิพอสมควร...

 

 

 

ที่ผมเคยแปลเร็วสุดก็คือ 2 วัน ได้ 1 เล่ม เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิต...

 

ส่วนที่นานสุดน่ะเหรอ...สถิติสูงสุดทำไว้เกินหกเดือนอีกครับ...

 

แต่เท่าไหร่ไม่กล้าบอก...มันผ่านไปแล้ว ช่างมันเหอะ...เนอะ

 

 

 

นี่ก็จะเป็นขั้นตอนการทำงานแปลหนังสือการ์ตูนโดยทั่ว ๆ ไปน่ะครับ...

ส่วนหนังสือประเภทอื่นก็ หรืองานแปลหนัง ละคร ก็จะมีวิธีที่แตกต่างกันออกไป...

พอดียังไม่เคยทำ...ไว้ถ้ามีคนหลงผิดมาจ้างทำก็จะนำมาแนะนำกันต่อไปนะครับ (=w=)

 

 

...เห็นมะ มีเรื่องอัพไปอีกวันนึงแย้ว (=w=)

 

 

 

 

 

ลอกมาจากการบ้านคอร์สการแปล

มีอยู่สามเพลง แต่ชอบเพลงนี้สุดละ

คำแปลยังมีตก ๆ หล่น ๆ แปลก ๆ 

เพราะกะจะลอกเฉลยมา แต่ดันลอกไม่ครบ -*-

 

เพราะงั้นหากมีจุดพึลึกพิลั่นในภาคภาษาไทย 

ก็ขอให้ทราบว่าเป็นเพราะคนโพสลอกเค้ามาไม่สมบูรณ์นั่นเองกั๊บ (T^T)

(หมายเหตุ...ส่วนภาษาไทย ทำเป็นสีขาวไว้ เอาเม้าส์ลากไปก็จะเห็นเองนะคร้าบ)

(หมายเหตุ 2 ...อัพเสร็จไปแล้วรอบนึง แต่เน็ตเน่า ออกมาพิกลพิการ เลยต้องทำใหม่ เจ็บใจ TAT )

(หมายเหตุ 3 -*- ... เพื่อสวัสดิภาพของคนแอบเล่นในออฟฟิศ เพลงไม่ได้เล่นอัตโนมัตินะจ๊ะ แต่สำหรับคนที่ปลอดภัยจากรอบด้าน...กดปุ่ม play ด้านล่างเพื่อฟังเพลงได้เลยน่อ)

 

『秋桜』

山口百恵
作詞／作曲：さだまさし
（'77/SME）

うす紅の秋桜が秋の日の
何気ない陽溜りに揺れている
比頃涙もろくなった母が
庭先でひとつ咳をする
縁側でアルバムを開いては
私の幼い日の思い出を
何度も同じ話くりかえす
ひとり言みたいに小さな声で
こんな小春日和の　穏やかな日は
あなたの優しさが　しみてくる
明日嫁ぐ私に　苦労はしても
笑い話に時が変えるよ
心配いらないと笑った

あれこれと思い出をたどったら
いつの日もひとりではなかったと
今更ながらわがままな私に
唇かんでいます
明日への荷造りに手を借りて
しばらくは楽し気にいたけれど
突然涙こぼし元気でと
何度も何度もくりかえす母
ありがとうの言葉を　かみしめながら
生きてみます　私なりに
こんな小春日和の　穏やかな日は
もうすこしあなたの子供で
いさせてください

（JASRAC出0310521-301）

 

Cosmos ศีชมพูโบกไหว

อยู่ในแสงแดดแห่งฤดูใบไม้ร่วง

ในตอนนั้น คุณแม่ผู้ตรอมตรมใจ กระแอมไออยู่ในสวน

 

ที่ชานบ้าน แม่นั่งดูอัลบั้มของฉันอยู่อย่างนั้น

พร่ำพูดเรื่องของฉันเมื่อวันเยาว์

ครั้งแล้วครั้งเล่า

ด้วยเสียงอันแผ่วเบา ราวกับพูดกับตัวเอง

ในวันอันอบอุ่นเช่นนี้

ความอ่อนโยนของแม่ช่วยชโลมใจของฉัน

แม่ยิ้มและบอกฉัน

ที่จะออกเรือนไปในวันพรุ่งนี้

ว่าไม่ต้องกังวลไป

แม้ชีวิตคู่จะลำบากสักเพียงใด

แต่เวลาจะเปลี่ยนให้

กลายเป็นเรื่องที่ทำให้เรายิ้มได้ขึ้นมาเอง

 

เมื่อนึกถึงเรื่องราวหลากหลาย

ในอดีตที่ผ่านมา

ฉันก็พบว่า

ไม่เคยมีสักวันเวลา

ที่ฉันต้องเหว่ว้าอยู่คนเดียว

 

ป่านนี้แล้วแม่ก็ยังต้องเป็นทุกข์

เพราะลูกที่ยังเอาแต่ใจอย่างฉัน

ขณะที่แม่ช่วยเตรียมของสำหรับวันพรุ่งนี้

ก็ร่าเริงอยู่ได้เพียงไม่นาน

จู่ ๆ แม่ก็หลั่งน้ำตา

และได้แต่บอกฉันให้มีความสุข

พูดอยู่อย่างนั้น ซ้ำไปซ้ำมา

 

ฉันกัดฟันสู้สะอื้นเอ่ยคำขอบคุณแม่

หนูจะลองใช้ชีวิตในแบบของหนู

วันอันแสนอบอุ่นแบบนี้

โปรดให้หนูได้เป็นลูกตัวน้อย ๆ ของแม่

ต่ออีกนิดนึง

เถอะนะคะ

 

 

 

COSMOS - Unknown Artist